Parentyfikacja, czyli dzieci w roli rodziców

Życie współczesnego człowieka to, jak wiemy nieustanny stres nie tylko w sferze zawodowej, ale również osobistej. Dotyczy zarówno dorosłych jak też dzieci. Codziennie wszyscy jesteśmy bombardowani monstrualną ilością informacji, a tempo życia i pogoń za sukcesem są ogromne. W konsekwencji dzieci stają się coraz częściej przedwcześnie dojrzałe, co tylko pozornie może być pozytywnym zjawiskiem. Z jednej strony są bardziej odpowiedzialne i wiedzą jak ważna jest nauka oraz dążenie do sukcesu zawodowego, ale z drugiej strony często pozbawione są możliwości dorastania.

Bardzo często też zjawisko to będzie związane z tym, że muszą okazywać wsparcie i pocieszenie swoim rodzicom. Nie chodzi też o tak banalne problemy, jak robienie zakupów, czy też może fakt, że internetowe gry hot spot nie będzie działać. Problemem są bardzo często ogromne dylematy egzystencjalne, choć zwykła życiowa niezaradność także daje o sobie znać, a na młodzież spada coraz więcej obowiązków w sferze mentalnej.

Przyczyny występowania parentyfikacji

Oczywiście przyczyny występowania zjawiska określanego jako parentyfikacja mogą być najróżniejsze. Wszystko zależy od tego, jaki tryb egzystencji prowadzi rodzic lub opiekun i oczywiście, czy dziecko ma odpowiednie cechy charakteru. Psychologia jednak otwarcie mówi o tym, że jeżeli występują zdrowe relacje w tym obszarze, to przecież opiekun lub właśnie rodzic będzie troszczyć się o zaspokajanie wszystkich potrzeb dziecka. Ma być wsparciem i stanowić opokę dla nieletniego.

Dorosła osoba jest przecież punktem odniesienia i gwarantuje obiektywne spojrzenie na rozmaite problemy z życia codziennego. W sferze emocjonalnej może znieść więcej aniżeli dziecko. Problem pojawia się, gdy u dorosłego zaczynają występować pewne kłopoty emocjonalne. Może tak być, gdy rodzic nie jest dojrzały emocjonalnie albo też występują w jego życiu rozmaite nałogi, które będą rzutować na prawidłowe funkcjonowanie w życiu codziennym. Oczywiście powody mogą być też naturalne, gdy na przykład rodzic jest w zaawansowanym wieku albo jest schorowany i niedołężny.

Parentyfikacja instrumentalna

Warto zwrócić również uwagę na rozróżnienie w sferze parentyfikacji. Jeżeli chodzi o parentyfikację instrumentalną to może występować gdy:

  • Małoletni staje się opiekunem rodzica, gdy ten ostatni jest przewlekle chory. Wówczas musi wykonywać wszystkie czynności pielęgnacyjne, chodzić z nim do lekarza i monitorować stan zdrowia. Wtedy na dziecko spadają wszystkie te obowiązki, które na swoje barki powinien brać partner dorosłego albo też wykwalifikowany pielęgniarz.
  • Małoletni wchodzi w rolę służącego. Wówczas to tylko dziecko sprząta mieszkanie i będzie realizować zakupy nawet dla całej rodziny.
  • Dziecko jest opiekunem młodszych dzieci. W tę rolę wciela się najczęściej dziecko najstarsze w rodzinie. Wtedy zaprowadza i odbiera młodsze rodzeństwo z przedszkola, bawi się z nim, chodzi na wywiadówki, a także myje i ubiera. Po prostu staje się rodzicem.
  • Zamiast bawić się, uczyć i kontaktować z rówieśnikami musi zarabiać na utrzymanie rodziny.

Parentyfikacja emocjonalna

Inną dysproporcją psychologiczną jest uzależnienie emocjonalne. Wówczas dziecko staje się kimś w rodzaju powiernika albo terapeuty dla rodzica. W tej sytuacji doradza, pociesza i wysłuchuje na przykład o problemach występujących w związku dorosłego. Czasem też może być kimś w rodzaju mediatora, jeśli chodzi o konflikty pomiędzy rodzicami. Nierzadko wtedy na barki małoletniego spada ciężar odpowiedzialności za związek rodziców i całą rodzinę.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *